Ende

Na de markt weer verder gereden tot het tijd was voor de koffie.
Omdat er geen enkele voorraad klaar staat, hebben we alle tijd om een strandwandeling te maken, ook hier weer in alle rust.
Dat 'geen haast' is ook wel prettig omdat de wegen van een andere kwaliteit zijn dan wij gewend zijn.
Steile hellingen en slecht wegdek zorgen er voor dat de bus maar langzaam vooruit komt.

Wat later, tijdens de lunch-break kunnen we kiezen uit het standaardmenu van deze vakantie; Rijst, mie, kip, vis en groente.
Als ik tijdens het wachten eens rondloopt, zie ik in een hoek van de tuin een soort kunstmatige grot met een maria beeld.
Wat vreemd, Maria heeft toch echt een west-Europees uiterlijk.

Iets verder langs de weg komen we bij de Kelimutu-vulkaan.
Een steil pad omhoog naar de kratermeren, maar eerst moet per camera 50.000 roepia worden betaald.... Ach, nog geen € 5,-.
De vulkaan is vooral bekend door zijn drie kratermeren.
Deze meren zijn door de opgeloste mineralen gekleurd
Het raadselachtige is dat ze elk een andere kleur hebben en dat deze kleuren in de loop van de jaren van kleur veranderen.
Zo was het 65m diepe kratermeer in 1987 rood, in december 1991 zwart en daarna kreeg het de huidige groen-blauwe kleur.
Het helgroene kratermeer van 125m diep was ooit blauw en het 75m diepe warte kratermeer ooit wit.