Voor we deze dorpen bezoeken, beklimmen we de Wawo Muda.
Ook deze kratermeren zouden verschillend van kleur zijn, maar
helaas waren ze op één na volledig opgedroogd en bleef een
desolaat landschap achter.
Het dorpje waar we vervolgens doorheen komen heeft weer
dezelfde vriendelijke en enthousiaste bewoners.
Opvallend is hoe eenvoudig de levensstandaard en dan op het
erf een luxe uitgevoerd graf voor de (voor)ouders.
Luba is een nog geheel traditioneel dorp dat vrijwel verlaten is.
Slechts enkele vrouwen zijn aanwezig en zijn aan het weven.
Hier erft de oudste dochter het gehele familiebezit en de broers
zijn verplicht hen in het in stand houden te helpen.
Geen wonder dat zijn hun heil elders zoeken.
Het dorp is erg sober en er zijn geen andere toeristen.
Ik vind de sfeer ook erg somber en gelaten.
Bena daaraantegen is veel welvarender.
De huizen zijn groter en 'rijker' uitgevoerd, alles ruim opgezet.
Men is net met de hele gemeenschap bezig zo'n huis geheel
opnieuw op te bouwen.
Oud naast jong, traditioneel handwerk naast modern gereedschap.
Maar wel, de mannen aan het bouwen, terwijl de vrouwen koken.
Bovenaan de helling een mooi uitzicht..., en een Mariakapelletje.